KIM

Dit boek is geschreven door een vader, die zijn enige zoon en, naar hij zelf zegt, zijn ‘grootste vriend’ verliest door een auto-ongeluk. Hij schrijft over zijn intense verdriet maar ook over gebeurtenissen en ervaringen in zijn eigen leven, die hij nooit aan zijn zoon heeft kunnen vertellen.

Zijn motto wordt uiteindelijk: ‘Ik ben een gelukkig mens met mijn verdriet opgesloten achter twee zwarte deuren, die ik naar behoefte open.’

In dit boek zet hij ze wagenwijd open en laat het grote verdriet herleven, om na 20 jaar het samenzijn met zijn zoon en de periode daarna, als een soort ‘epos’ te beschrijven.

 

Een aangrijpend, waar verhaal met een verrassend einde.

304

PAGINA'S

04

HOOFDSTUKKEN

250x

VERKOCHT

KIM's BOEK

Dit boek is opgedragen aan zijn moeder Ank.

HOOFDSTUK 1

Vrienden moet je maken.

Ik had er 1 verwekt.

HOOFDSTUK 2

Het verdriet verpakt in herinneringen.

HOOFDSTUK 3

Wat ik je nog moet vertellen.

HOOFDSTUK 4

Hereniging.

GEDICHTEN

Vele gedichten die je raken tot in je ziel.

EPILOOG

Dit boek is geschreven omdat ik mijn zoon wil laten voortleven.

VIDEO REVIEW

Een van de spraakmakende gedichten uit het boek

Dit boek heb ik na 20 jaar geschreven voor vrienden van Kim en van mij.

Het moest een monument worden ter eren van mijn zoon om na te laten zodat hij zelfs na mijn dood zou doorleven bij zijn geliefden en vrienden.

Er waren er maar 350 gedrukt omdat ik niet wilde dat restanten zouden blijven slingeren op  ondefinieerbare plekken.

Diverse reacties van buitenaf hebben mij doen besluiten dit monument breder in de markt te zetten. Een aantal vrienden waaronder Geert Kimpen attendeerden mij er op dat het boek veel kan betekenen voor hen die een soortgelijk verlies moeten verwerken.

 

Dat deed mij besluiten om te adverteren op Facebook , Bol.com en met aansluitend een website die goede vrienden voor mij maakten.

Ik hoop dat het een steun kan zijn en mensen kan laten zien dat er altijd licht is aan het eind van de tunnel. Het verdriet gaat nooit over maar ik heb besloten het op te bergen achter een zwarte deur die ik af en toe open. Nu ik ouder wordt merk ik dat hij vaker op een kier gaat staan.

 

Willem

 

EEN BOEK VAN ZIJN VADER

 

BESTEL NU

WAT DE LEZERS ZEGGEN

Hartverscheurend, realistisch, humor

Peter

Ondernemer

Alles in dit boek is echt gebeurd en zo realistisch mogelijk beschreven.

Maar toch heeft deze vader en schrijver Willem het niet kunnen laten om het boek af te sluiten met een verrassend laatste hoofdstuk waarin hij een voorschot neemt op de geschiedenis welke feitelijk nog geen ‘geschiedenis’ is maar nog ergens in de (verre?) toekomst ligt.

 

Peter

(vrienden voor het leven)

Monique

Onderneemster

De jongeman op de kaft die mij aankijkt, heeft een geamuseerde blik in zijn ogen. Tikkie uitdagend. Humor, Ik herken hem niet, hoewel ik hem wel eens gezien moet hebben. Hij was misschien 13, ik 20, op die leeftijd is dat verschil groot, dus niet zo gek.

 

Dank je wel voor het schrijven van dit boek.

Veel liefs Monique

P.S. Het leven is geen hel.

 

Geert

Uitgever

“Kim” is een hartverscheurend mooi verhaal over de vriendschap tussen een vader en een zoon. Een echt mannenboek dat kippenvel bezorgd. Je zou iedere zoon zo’n soort relatie met zijn vader toewensen. Rauw, puur en pakkend. Zo’n boek dat vrouwen graag stiekem lezen om mannen beter te begrijpen. Recht voor zijn raap en uit het hart geschreven. –

 

Geert Kimpen, bestsellerauteur van o.m. De Kabbalist

OVER DE AUTEUR

Willem Burggraaf

EEN BERICHT VAN DE AUTEUR

Dit boek is geschreven omdat ik in de eerste plaats bij leven, maar ook na mijn dood, mijn zoon wil laten voortleven. Tevens hoop ik dat er voor sommige lezers een boodschap in zit. Een boodschap aan hen die een geliefde verliezen en denken dat de zon nooit meer gaat schijnen. Of voor hen die kanker krijgen en denken dat het afgelopen is.

BIOGRAFIE

Willem werd geboren op 2 oktober 1939 in Rotterdam. Gedurende de oorlog woonde het gezin in aan de Binnenweg, in het centrum van de stad.

Na de oorlog verhuisden ze naar Blijdorp, een buitenwijk van Rotterdam. Hij volgde de lagere school en de Mulo. Op 16 jarige leeftijd ging hij werken in de Grafische Industrie.

Hij volgde de Grafische School in Amsterdam en de Fotovakschool in Den Haag. In 1959 werd hij opgeroepen voor de dienstplicht en ging op eigen verzoek een jaar naar Suriname.

Hij werd korporaal bij de Troepenmacht in Suriname (TRIS) In 1960 kwam hij weer in Nederland en na twee jaar dienst kwam hij weer in zijn oude vak. Na bij twee werkgevers te hebben gewerkt begon hij in 1970 zijn eigen bedrijf. Na de dood van zijn zoon in 1993 verkocht hij zijn bedrijf en vertrok naar Curaçao op 56 jarige leeftijd, waar hij 19 jaar woonde. In 2013 remigreerde hij naar Nederland.

Willem Burggraaf



Mijn baas, mentor, vriend - Willem Burggraaf

 

Kim, de enige zoon van Willem Burggraaf, is door een tragisch ongeval op 13 maart 1993 in Den Haag verongelukt.

 

Willem heeft het (voor zo ver mogelijk) op zijn eigen en unieke manier verwerkt. Een van zijn manieren was een boek te schrijven over het gebeuren en de bewogen periode daarna.

 

Wanneer Willem iets doet, wil hij altijd het uiterste uit zichzelf halen en er is dan maar één ding dat hem op dat moment bezig houdt. Hij heeft dan ook speciaal voor deze missie een schrijfcursus gevolgd, om zijn verhaal zo goed mogelijk te vertalen naar dit indrukwekkende boek van 294 pagina’s.

 

Vanaf het eerste moment heeft hij dan ook zelf dit boek geschreven. Beginnend met het gevoel en de emoties om te vervolgen met het verhaal dat hij eigenlijk nog aan zijn zoon wilde vertellen – maar er helaas nooit van gekomen is.

 

De gedichten (ook in het boek) blijven voor velen – ook na het uitlezen van het boek - heel bijzonder. Zo vergeet ik zelf nooit meer het moment dat de telefoon ‘s morgens heel vroeg ging: “René, kleed je aan. Ik heb je heel hard nodig vandaag!  Kim is dood.”

 

Ik heb Willem (1939) voor het eerst mogen ontmoeten in november 1973, toen ik bij hem ben gaan werken als leerling-fotograaf. Vanaf die periode hebben wij samen vele hoogte- en dieptepunten beleeft.

 

Het is voor mij heel vreemd om te zeggen, maar van Willem heb ik meer geleerd dan van mijn eigen vader.

 

René F. Schuite

 

xxx

 

Een zware ochtend...

René Schuite.

“Dank aan mijn zoon die ik zo innig lief had. Die mij de mooiste tijd van mijn leven gaf.”

BESTEL NU

LAAT EEN BERICHT ACHTER

Submitting Form...

The server encountered an error.

Form received.

© 2017 - All Rights reserved.





  • 

  • 